Dagboek pagina
|
Berichten Over mij Abonneren Contact Project Verslag van de safari! Maandag 4 augustus Om 5 uur ging vanochtend de wekker, erg vroeg! Iedereen had gister de tas al gepakt, dus snel even een broodje en alle spullen gepakt. De busjes stonden voor bij de gate al te wachten. Samen met Christiaan, Melissa, Dieuwerke en Lieuwkje zaten we in busje nr. 1 met Edward als chauffeur. Hij vertelde ons dat we een heel straks schema hebben de komende dagen en dat we dus goed door moeten rijden. Het zal waarschijnlijk 6 ? 7 uur rijden zijn maar hij was er zeker van dat we aan zouden komen, echt grappig hoe hij dat zei. We vertrokken precies om kwart over 6, mooi op tijd dus. Het was nog wel ontzettend donker buiten, maar de mensen van de keuken waren alweer druk aan het werk! Ook onderweg in Mukono liepen ook al heel veel mensen langs de weg en eenmaal bij Kampala aangekomen was het echt heel erg druk! Inmiddels was het ook al licht geworden. We zijn even bij een Total tankstation gestopt om water voor iedereen te kopen. Daarna nog een heel eind rijden. De omgeving hier is heel erg heuvelachtig, een hele lange weg en elke keer weer heuvel op heuvel af. Je merkt hier gelukkig vrij weinig van! Het is ook ontzettend groen en veel bomen langs de weg, je ziet ook dat hoe verder je naar het noorden gaat hoe minder mensen overal wonen. Soms waren ze met de weg bezig, maar in plaats van dat je er dan niet langs mag rijden maken ze hele grote bulten op de weg waar je dan voor moet afremmen zodat je niet hard langs de wegwerkzaamheden kan scheuren. Echt heel irritant, om de 20 meter zo?n grote bult! Later werd de weg echt slecht, grote gaten die onze chauffeur goed kon ontwijken. Je rijd gewoon om de gaten heen ook al betekend dat dat je aan de andere kant (in dit geval rechts) moet rijden. Je ziet auto?s en busjes over de weg slingeren! Op een gegeven moment was de weg zo erg dat onze chauffeur gewoon in de berm ging rijden! Rond een uur of 11 kwamen we aan de onderkant van het park Murchison Falls aan. Hiervandaan was het nog zo?n 1,5 uur rijden naar de plaats waar we zouden lunchen. Het park is echt ontzettend groot en breed. De Nijl loopt eigenlijk zo?n beetje door de hele lengte van het park en Edward vertelde dat aan de onderkant van de Nijl het park heel erg dichtbegroeid is en aan de bovenkant meer vlaktes met dieren. We zouden dus gewoon door rijden omdat er toch geen dieren te zien waren. Onderweg wel veel baboons (aapjes) gezien die gewoon over de weg liepen en bijna niet aan de kant wouden. We gingen bij ?Red Chills Camp? lunchen, maar dit was niet de plaats waar we zouden overnachten. Ze hadden echt lekker eten daar. Heel veel mensen bestelden een tosti. Roeland had een Bacon and Cheese Burger en Pytsje een Tropical Bacon and Cheese burger. Echt zo lekker was dat!! Een dik stuk ananas er bij :) We moesten wel snel eten want onze boot zou om 2 uur vertrekken. Samen met nog wat Amerikanen en Italianen gingen we op een grote boot een rondje over de Nijl varen richting de onderkant Murchison Falls. Onderweg hebben we echt heel veel nijlpaarden gezien. Echt grappig want de eerste paar die we zagen waren echt vet interessant en iedereen wou foto?s er van maken, maar na een half uur zagen we nog steeds nijlpaarden en vonden veel mensen ze niet mee zo boeiend :) Aan de linkerkant was het noorden en daar liepen ook heel veel dieren, onder andere wrattenzwijnen, kleine antilopes, buffalo?s en waterbokken. Vlak voor de watervallen zagen we ineens allemaal krokodillen liggen met hun bek wagenwijd open. Dit doen ze om af te koelen, het was ook echt ontzettend warm in de zon! De watervallen waren echt ontzettend mooi, we konden alleen niet heel dichtbij komen vanwege de sterke stroming. Roeland heeft met z?n zoomlens wel een paar mooie foto?s kunnen maken :) Daarna terug gevaren naar het begin en met onze busjes naar ons kamp, de Sambiya Lodge. Het was echt een heel mooi kamp met hele luxe huisjes en wat kleinere simpele huisjes. Elvira ging even ?inchecken? en daarna gingen we de kamers verdelen. Pytsje ging met Mirna op een kamer en Roeland samen met Christian. Een man liep even met ons mee en vroeg of er 6 mensen mee wouden lopen naar de eerste kamers. Samen met Mirna, Christian, Lieuwkje en Dieuwerke liepen we mee met de man. Dieuwerke en Lieuwkje namen het eerste huisje wat we tegen kwamen en de overgebleven 4 kregen bijna een heel huisje :D Echt super mooi en super lux! In het huisje waren twee kamers die ook nog meteen deur verbonden waren. Er stonden twee bedden tegen elkaar aangeschoven met elke een klamboe. Er hing ook nog een ventilator boven ons hoofd. Ook de douche en wc, alles zag er erg mooi uit! We waren heel blij met onze kamer, maar vonden het wel een beetje sneu voor de anderen toen we hoorden dat de rest van de groep in de kleine huisjes in een tweepersoonsbed moest slapen met allemaal beestjes erbij! Het was jammer genoeg niet allemaal eerlijk verdeeld, maar daar konden wij niet zoveel aan doen. Heel veel mensen zijn bij onze kamers komen douchen omdat er bij de andere kamers niet echt een goeie douche was. Om half 8 gingen we eten. Eerst een klein soepje vooraf met broodjes erbij en daarna kregen we een bord met gebakken aardappelen met kip en champignonsausje erbij. Het was een beetje weinig, maar wel echt goed te eten! Als toetje nog een pannenkoek met stroop. Daarna is iedereen vroeg op bed gegaan omdat we morgen opnieuw 5 uur (!) uit bed moeten om op tijd te kunnen zijn voor de ferry. Rond een uur of elf ging de stroom uit, onze ventilator stopte er ook mee. Het was echt ontzettend warm in de kamers en we hadden ook nog meerdere dekens op onze bedden liggen. Dinsdag 5 augustus Om 10 over 5 ?s ochtends kwam er een mannetje langs die ons wakker ging maken, onze wake up call. Snel even gedoucht en daarna onze tassen gepakt. Daarna ontbijten, heerlijke verse ananas en watermeloen met echt verse fruitsap :) we kregen ook nog geroosterd brood en thee erbij. Iedereen heeft echt snel gegeten want we moesten echt om 6 uur weg. Onderweg werd het al snel licht. Rond een uur of 7 kwamen we aan bij de ferry die ons met bus en aan de andere kant van de Nijl zou brengen. De zon begon op te komen, echt ontzettend mooi die lucht! Heel veel foto?s werden ervan gemaakt! Onze chauffeur reed voorop en er stonden al een aantal busjes bij de ferry te wachten, waaronder die van de Italianen. Edward wou ons busje ernaast zetten, maar de Italianen kwamen er aan rennen en gingen pal voor ons busje staan en zeiden tegen Edward: ?Je komt er niet langs want wij waren eerst en wij gaan eerst de boot op?. Echt zo belachelijk, Edward wist zelf ook wel dat wij niet als eerste waren en we zouden ook echt niet als eerste op de boot gaan maar goed. We stapten allemaal uit, want de busjes moesten leeg op de ferry. Toen de ferry klaar was om de busjes erop te rijden wou een chauffeur zijn busje er op rijden maar de Italianen renden erop af en gingen voor het busje staan. Dat busje mocht absoluut niet eerst want zij waren eerst. Een van de Italiaanse mannen trok zelfs de sleutel uit het contactslot van het busje, echt belachelijk. Roeland schreeuwde dat ze zich echt als kleine kinderen gedroegen. Ze zeiden toen tegen ons: ?You cheat and pray all the time!? Waarschijnlijk hadden ze ons gisteravond voor het eten zien bidden ofzo, het sloeg echt helemaal nergens op. Maar goed hun busje was uiteindelijk als eerste op de ferry. Eenmaal op het water begint de ferry ineens om te draaien. Wij hadden echt zoiets van, het is niet waar zo grappig! De Oegandezen zaten ook al raar naar hen te kijken, van stel je niet zo aan. (Het bleek trouwens dat ze dit altijd doen, maar wisten die Italianen veel :) ) Volgens mij vonden ze het niet echt leuk, we lagen echt in een deuk. Zo zie je maar bidden werkt en zoals in de bijbel staat: ?de laatsten zullen de eersten zijn?. Eenmaal aan de overkant gekomen stapte er een gids bij ons in het busje om de grote dieren op te sporen. Hij vertelde dat we eerst een stuk gaan rijden om bij de plek te komen waar veel dieren moeten zijn. Onderweg kwamen we eerst giraffen tegen, die beesten zijn zo mooi! Ze staken gewoon voor onze neus de weg over! Daarna ging Edward links en de andere twee busjes met de rest van de groep ging rechtsaf. Wij zagen later een olifant op de weg lopen, dus voorzichtig dichtbij rijden. Het was een mannetje want hij was alleen. Echt super mooie foto?s gemaakt! Daarna zagen we een paar busjes op de weg staan naar links te kijken. We zagen echt helemaal niks, maar ineens zei de gids: ?Daar in de boom, daar ligt een luipaard!? Het was best ver weg, maar met een verrekijker goed te zien. Je kon zelfs de stippen / vlekken van het beest zien! Zo mooi hoe hij daar lag. Je zag z?n staart en poten gewoon bij de tak langs hangen! Toen we verder reden zagen we in de verte de Nijl weer liggen. Ineens stopte Edward, er waren namelijk leeuwensporen op de weg te zien!!! Echt heel veel pootafdrukken, volgens de gids van een stuk of 12 beesten. Ze liepen de kant op waar wij vandaan kwamen, maar we hadden jammer genoeg niets gezien. Verderop nog hele grote pootafdrukken van nijlpaarden richting het water. We hebben nog geprobeerd om een leeuw te vinden, maar dit is helaas niet gelukt. Tussen de antilopen en hartebeesten hebben we even met ons busje een mooie groepsfoto gemaakt, we mochten hier gewoon uitstappen. Heel anders dan in Kenia, daar mochten we absoluut niet uit het busje komen! Op de terugweg nog heel veel giraffen gezien en nog even langs de luipaard gereden. Hij liep over de tak waarschijnlijk de boom uit maar dit konden we niet zien, dat was te ver weg. Daarna moesten we weer terug rijden naar de ferry. Daar kwamen we de andere tegen. Allemaal sterke verhalen uitwisselen natuurlijk! Zij hadden een leeuw van ver gezien en wij een luipaard en#61514; Iedereen had wel wat gezien, het was echt ontzettend mooi! Weer terug over de Nijl naar de zuidkant en vanaf daar met onze busjes richting de top van de Murchison Falls. Het was nog best een eind rijden en vlak voor de waterval kwamen we een gekanteld busje tegen. Hier schrokken we echt van hij lag echt helemaal op z?n kant. De mensen mankeerden gelukkig niets, mar waren wel erg geschrokken! Met zo?n 15 man kregen ze het busje weer overeind en hij reed ook nog! We zijn er omheen gereden en even later kwamen we nog een stilstaand busje tegen! We schrokken al, maar er was gelukkig niets aan de hand. Het was de andere helft van de groep die ongerust waren over de anderen. We hebben verteld dat ze er aankwamen en zijn toen doorgereden. De watervallen waren van boven echt zo ontzettend mooi. Dat water stroomt echt met zo?n kracht naar beneden, geweldig! Het geluid is ook zo rustgevend, het was echt jammer dat we een gids hadden die overal snel bij langs wou. We hadden wel even bij de watervallen willen zitten om even lekker te genieten! Maar we hadden een strak schema en moesten op tijd weer weg anders zouden we veel te laat lunchen! Het was nog een heel eind rijden naar Masindi, waar we zouden eten. Uiteindelijk gingen we pas rond een uur of half 3 lunchen, iedereen had echt ontzettende trek! Lekkere patatjes en wij (RenP) hadden er nog een halve hamburger bij, echt heerlijk! Daarna weer snel op weg want het is nog een aardig eind rijden, in ieder geval nog 150 km over de zo nu en dan slechte wegen naar Kampala. We zijn nog een paar keer gestopt omdat Edward zo snel reed en steeds een heel eind voor lag op de rest van de groep. Aan het begin van Kampala hadden we (RenP) nog djembee?s bij een klein krotje zien hangen. We wouden hier nog even kijken om een mooie grote djembee en kijken hoe duur ze waren. Er zaten niet hele mooi tussen, sommigen waren niet heel mooi afgewerkt en anderen zat gewoon geen geluid in. Wel waren ze erg goedkoop dus als we later deze week nog souvenirs gaan kopen weten we wat we er ongeveer voor moeten betalen! Vanaf Kampala was het nog ongeveer 1,5 uur rijden naar ons eigen kampje. Onderweg werd het al snel donker en het was echt pikkedonker toen we aankwamen bij Noah?s Ark. We hadden natuurlijk even bij de djembee?s gekeken en de andere hadden ons toen intussen weer ingehaald en waren er ook eerder. Morgen gaan we weer hard aan het werk, we kunnen wel lekker even uitslapen. Woensdag 6 augustus Nou, we zitten sinds gisteravond zonder water. Dus we kunnen niet douchen, wassen, tandenpoetsen en zelfs geen wc meer doorspoelen. Je kan nu echt merken dat we in Afrika zitten! Op dit moment is het bijna lunchtijd en we hebben nog niet veel uitgevoerd. We kunnen op zich wel gaan metselen want er is rivierwater om cement te maken, maar het is echt zo warm in de zon en we hebben geen drinkwater. Als we nu aan het werk gaan drogen we echt uit! We moeten dus eerst wachten totdat de corveegroep terugkomt met de boodschappen en flessen water voordat we echt iets uit kunnen voeren. Tot die tijd houd iedereen zich lekker rustig en sommigen kijken even bij de kinderen. ?s Middags gingen er 10 mensen uit school met de kinderen mee naar huis, om te kijken hoe ze wonen. We gingen in 5 groepjes: Corine en Alinda, Pytsje W en Siebe Klaas, Louisa en Mirna, Roeland en Pytsje M. Morgen gaat de rest van de groep met weer andere kinderen mee naar huis. Eerst moesten we een stuk met de bus rijden. Allemaal opgepropt met de kinderen over de hobbelweggetjes richting de huisjes. Er ging trouwens bij elk groepje ook een ?social worker? van de school mee om te vertalen. De meeste mensen spreken hier geen Engels. Wij (Mirna, Roeland en Pytsje) gingen eerst met een jongetje mee naar huis. Hij woonde samen met nog een aantal andere broertjes en zusjes (waarvan er nog 1 naar school ging) bij zijn oma. De moeder had hen achtergelaten bij de oma en is weggegaan en van de vader hadden ze nooit iets gehoord. Echt vreselijk om te horen. Maar de vrouw was echt zo blij dat wij er waren. Telkens zei ze weer dat ze zo dankbaar was dat we bij haar kwamen, echt heel leuk! We hadden nog wat voor ze meegenomen; een zak suiker, biscuitjes en een aantal zeepjes. Dit vonden ze echt helemaal geweldig, de oude vrouw kreeg echt tranen in haar ogen. Daarna liepen we door naar het volgende huis, hier woonde Christine. Ook zij woont bij haar grootouders, haar moeder is bij haar geboorte overleden. Ook deze mensen waren ontzettend blij dat we er waren. Dit zeiden ze dan ook erg vaak via de tolk. We vertelden hen dat we uit Nederland kwamen en dat dat ongeveer 6000 km hier vandaan was. Dit vonden ze echt een raar idee, zo ver weg en dat wij dan hier zijn en bij hun komen. We vertelden hun dat we geloven dat Jezus ons de opdracht heeft gegeven om mensen in nood te helpen. Dit vonden ze echt mooi om te horen, ze waren zelf katholiek en wisten goed wat we bedoelden. Met de etenswaren en zeep waren ze erg blij. De ?social worker? vertelde ons dat dit soort dingen basisbehoefte voor de mensen zijn. Als we hen dit geven houden ze geld over om andere belangrijke dingen te kopen. Het is echt bijzonder om te zien hoe blij mensen zijn door gewoon bij ze langs te gaan en als je dan ook nog wat meegenomen hebt vinden ze echt helemaal geweldig! Daarna naar het laatste gezin. Hier zat een vrouw met een heel klein babytje op haar arm, volgens de social worker nog maar een week oud. De grootmoeder leefde hier met haar kinderen en kleinkinderen en was ook erg blij ons te zien. Ze kon bijna niet geloven dat we nog zo jong waren! In Afrika kan je heel vaak aan iemand z?n lichaamsbouw zien hoe oud hij of zij is. Bijvoorbeeld als je lang of wat breder bent, dan wordt je vaak ouder geschat. De oma werkt hier op Noah?s Ark, waarschijnlijk bij onze containers. Daar zijn elke dag vrouwen (en ook een paar mannen) aan het werk om een kerk te bouwen. Maar vandaag waren de vrouwen eerder gestopt omdat ze wisten dat wij bij hun kleinkinderen langskwamen en zodat ze daarvoor thuis zouden zijn. We zeiden dat we even op gaan letten of we haar de volgende keer hier ook gaan zien, dat vond ze wel erg leuk om te horen. Ze waren ontzettend blij met de spullen die we voor hun meegenomen hadden. Op het einde nog even foto?s maken van de mensen bij hun huisje. Het busje kwam ook alweer aanrijden en we moesten nog even op Pytsje W en Siebe Klaas wachten en konden toen weer terug naar het kinderhuis. |