Dagboek pagina
|
Berichten Over mij Abonneren Contact Project Verslag van de reis naar Oeganda! 4 november 2011 Uganda - Owangai Village 14-28 oktober 2011 Een reis om nooit te vergeten! Zoals jullie al wel gemerkt zullen hebben was internet niet echt voorhanden om een logboek bij te houden…. dus bij deze een verslaglegging achteraf :). Op vrijdag 14 oktober vertrokken we vanuit Schiphol naar Entebbe,Uganda. Na een vlucht van 10,5 uur, met één tussenstop, kwamen we met zo'n 8e aan in Entebbe: Christien, Martina, Petra, Froukje, Marten, Peter, Eduard en Theo. Hier werden we ontvangen door Martin (contactpersoon Livingstone voor meerdere projecten in Uganda) en Alex. Alex is de oprichter van het project in Owangai Village, waar wij dus naar toe gaan. De basisschool wordt gebouwd op het land dat in eigendom is van zijn fammilie. Zelf werkt / woont hij in Kampala (de hoofdstad, ca 9uur rijden om in Owangai Village te komen). Na een overnachting in de buurt van Kampala vertrekken we de volgende dag naar Owangai village. Het gaat nu echt beginnen! Dit betekend een rit van 8 a 9 uur. Voornamelijk over asfalt wegen maar ook die wegen zijn echt vol met gaten en kuilen en hier en daar zelfs een snelheidsdrempel. Gelukkig heeft ons busje goede schokdempers en 4x4….. Het dichtbijzijnde stadje bij Owangai Village is Soroti. Dit ligt ca 50 km uit elkaar. Het stuk van Soroti naar Owangai Village is off the road te noemen. Zeker het laatste stuk wat niet meer is dan een pad door het gras in het spoor van de eerder gemaakte bandensporen. Overal kuilen en bulten. Het rijden opzich is dus al een belevenis opzich in dit land… Om 20:00 kwamen we dan aan in Owangai Village (pikke donder ondertussen). Onze eerst nacht in onze hut met rieten dak, onder de klamboe en omringt door allerlei nieuwe geluiden. Na een goede nachtrust, veelal met oordopen in tegen het geluid van krekels en andere insecten, zagen we onze verblijfplaats voor het eerst in daglicht. Een terrein met 6 hutten bij elkaar (stenen wanden & rieten daken): 2 voor ons om in te slapen. 2 voor de Alex en leraren om in te slapen. 1 als keuken en 1 als opslag. Met op loopafstand de school waar we verder aan gaan bouwen deze week!. Na het ontbijt gaan we mee met Alex naar de kerkdienst, deze wordt gehouden in een van de klaslokalen. Ook wij zingen 3 liedjes op verzoek van Alex. Dit ging prima, helemaal omdat Froukje haar gitaar had meegenomen. Na de dienst verteld Alex over zijn droom en plannen voor zijn stuk land. Een volwaardige school te realiseren voor de kinderen in de omgeving waar ze goed les krijgen en waar ook specifiek aandacht is voor wezen (van de nu 270 kidz zijn er ca. 50 wees!). Alex vertelde ons dat het 7000 schilling (= € 1,80!) kost voor een kind om 3 maanden naar school te gaan. Voor sommige is zelfs dit niet op te brengen. Bij de school van Alex mogen deze kinderen en wezen kosteloos deelnemen aan de lessen. Maar degene die het wel kunnen betalen moeten dat wel. De school is begonnen in 2006 met les te geven aan kinderen onder een grote boom die hier staat. Vanuit de droom dat elk kind recht heeft op onderwijs. Door Alex zijn contact met Livingstone is de school ondertussen een werkelijkheid geworden. De school bestaat momenteel al uit de klassen 1 t/m 5. Volgend jaar start klas 6 en het jaar erop klas 7. Een Oegandeese basisschool bestaat uit 7 klassen. Door voorgaande Livingstone groepen zijn de klaslokalen 1 t/m 5 gebouwd. De vorige groep heeft de muren & dak van klaslokaal 6 gemaakt en de fundering van klaslokaal 7. Doordat een deel van het sponsorgeld al vooruit was gestuurd zijn er al bouwvakkers bezig gegaan met de bouw van de muren van klaslokaal 7. Klas 3 krijgt momenteel les onder de boom omdat hun leslokaal gebruikt moet worden voor opslag van bouwmaterialen. Na overleg met Alex wordt besloten om het sponsorgeld in te zetten voor: - Klaslokaal 6: de betonvloer erin maken, pleisterwerk aanbrengen op de wanden, schoolbord aan te brengen & schoolbanken te laten maken. Met als doel dat deze klas in januari (start nieuwe schooljaar) les kan krijgen in een leslokaal!! - Klaslokaal 7: de muren en het dak te maken. Een volgende groep van Livingstone kan dan hopelijk de rest financieren zodat in 2013 hier ook een klas les kan krijgen. ’s Middags zijn een aantal van ons met Alex meegegaan om de bouwmaterialen te kopen, de overige bleven op het terrein en gingen oa de kleding sorteren die we met elkaar meegenomen hadden om uit te delen aan de kidz. In totaal hebben we ca. 9 vuilniszakken vol mee aan kleding! Veel om weg te geven dus. In Soroti (na ca. anderhalf uur rijden op de wegen vol met kuilen en uitdagingen..) hebben we de benodigde bouwmaterialen gekocht. En een vrachtauto gehuurd om al deze materialen te brengen naar Owangai Village. De terugweg verliep wat minder soepel dan de heenweg..…. Door alle regen die is gevallen hier (het is het regenseizoen momenteel) zijn de wegen nog slechter geworden dan dat ze eigenlijk zijn. Dus op de terugweg kwamen we kwamen compleet vast te zitten in een kuil met water en modder. Gelukkig kwam er, na onze dappere doch mislukte pogingen om de auto los te krijgen, onze vrachtauto met de bouwmaterialen aan rijden. Met hulp van die mensen en onze eigen inspanning konden we weer verder, maar wel met een paar kleren onder de modder en een ervaring rijker! Op maandag begint dan onze eerste werkdag! Aan de slag! Alex stelt ons voor aan Peter, de opzichter ter plekke, en die geeft ons allemaal een taak. Die varieert van ijzerdraad buigen en knippen tot cement maken en stenen sjouwen. We werken van 8.30 tot 13.00 uur met een korte pauze om 10.30 uur. En in de hitte daar voelt dat als een volle dag werken…. Ook gaan er per dag twee mensen een les draaien bij klas 4 en/of klas 5. Dit zijn de groepen die al iets van Engels spreken / verstaan. Vooraf wisten we niet dat dit tot de mogelijkheden behoorde dus het vroeg e.e.a. aan improvisatie vanuit onze kant :). Het bleek een geweldige ervaring te zijn! Zowel voor ons als voor de leraren! Voor het eten wordt hier goed gezorgt. Deo, onze kok, heeft elke keer een heerlijke maaltijd bereid. Ontbijt is elke keer weer een verassing: eitje op brood o.i.d. De lunch en avondmaaltijd zijjn warme maaltijden hier. Dus veel rijst, spagetti maar ook zeker aardappels & casava en vers geslachtte kip. Over het eten niets te klagen hier en er is gelukkig ook niemand ziek geworden oid! De bouwers werken nog door tot 17.00 uur. Na de lunch voor ons even tijd om iets voor je zelf doen, maar dat veranderde al snel in, toch nog even de bouwvakkers helpen en met de kinderen spelen na hun les. Na het werken in de ochtend zijn de middaggen om de omgeving te bekijken: We hebben een lokaal health centre bezocht (een soort EHBO post bijna). Dit bezoek gaf ons ook wel een reeel beeld van hoe schrijnend de medische verzorging nog is in dit land. Als er iemand ziek is kan die persoon daar een bed en medicijnen krijgen, deze moet hij wel zelf betalen. Buiten staat er een soort kookhut waar familieleden zelf voor hun zieken mogen koken. Bij dit healt centre zijn er alleen verpleegsters. Als iemand een dokter nodig heeft of geopereerd moet worden dan moet hij naar Soroti toe. Dat is het dichtsbijzijnde plaatsje waar een ziekenhuis met artsen aanwezig is. Een ziektekostenverzekering kennen ze hier niet, dus de behandeling die je krijgt moet je wel zelf betalen. Wat voor veel mensen een reden is om niet te gaan. Want men heeft simpelweg het geld niet om de behandeling te betalen. Ook een lokale markt bezocht. Een belevenis opzich om hier te lopen en te ervaren hoe men hier dus de inkopen doet. Als westerling kijk je je ogen uit hoe alles geregeld is hier. Vooral de vlees & vis afdeling is een wereld van verschil... Op de donderdagmiddag zijn we ’s middags naar Sorotie gegaan. Een opvanghuis voor HIV/AIDS kinderen te bekijken en inkopen te doen. De heenweg ernaartoe was wederom een uitdaging. Er zijn twee wegen naar Sorotie vanuit Owangai Village. De kortere route was niet toegankelijk omdat er op die route al twee dagen auto’s vaststonden in de modder…. Dus het werd de andere route. Op de heenweg kwamen ook wij vast te staan. De auto was met de linkerwielen in slib terecht gekomen waardoor de auto geen grip meer had en dus niet verder kon. Dankzij vele handjes kon de auto gelukkig uiteindelijk weer op het goede deel van de weg terecht komen, maar het scheelde niet veel …. Naast kleding hadden we ook een aantal voetballen, goaltjes, volleybalnet en volleyballen meegenomen. Op woensdag hebben we hiermee een sportdag georganiseerd waarbij we gevoetbald hebben, tik-spelletjes & ren-spelletjes gespeeld en volleyballen is geleerd aan de kidz. In het begin van de week werden de volleyballen als voetballen gebruikt, aan het eind van de week werd er al echt gevolleybald onderling door de kidz!. Het is super om te zien hoe snel kinderen leren. De kinderen hebben enorme lol ehad met alle mee gebrachtte spullen! Alle spullen zijn daar gebleven uiteraard en we hopen dat ze er nog lang plezier van hebben. Tussendoor hebben we ook nog een jongetje kunnen helpen om bij naar de dokter te gaan. Tijdens de sportdag bleek er een 11-jarig jochie te zijn de al 3 weken met een wond op z'n enkel loopt die ontstoken is. Er is al eens eerder naar gekeken door een zuster, maar er is niet genoeg aan gedaan, want de wond is niet dicht gegaan en is dus nog steeds ontstoken. Er wordt besloten de enkel van de jongen in de biotex te doen en daarna schoon te maken en te verbinden. Ook moet er door een medisch persoon naar gekeken moet worden omdat er volgens ons iets in de wond zit waardoor hij niet dicht gaat. Alex vertelt ons dat de ouders waarschijnlijk de 10.000 schilling (€2.50) niet kunnen betalen om er naar te laten kijken. Als groep besluiten wij om dit te betalen en spreken met Alex en de jongen af dat hij morgen naar het health centre gaat voor behandeling. Alex zal dit ook overleggen met de ouders van de jongen. De volgende dag verteld Alex ons dat de jongen naar de arts is geweest en dat hij een tetenis prik heeft gehad en dat de wond is schoongemaakt en verbonden, er zat gelukkig niets in. Totale kosten 9000 schilling (€2.20). We hoorden dat de vader van de jongen ca. 4 weken geleden in het ziekenhuis van Soroti was geweest met het broertje van de jongen ivm een gebroken arm van hem en dat hij daarom geen geld meer had voor zijn andere zoon…. Hij was erg blij met onze hulp in deze. ’S avonds is het om 19:00 donker donker. Dankzij een aggrigaat is er op het terrein en in de hutjes licht en is er een stopcontact om telefoons ed op te laden. De avonden zelf worden gevuld met bijkomen van de dag, avondeten, gezellig kletsen en het SOAP-moment. SOAP = Samen Over Alles Praten moment. Die SOAP momenten waren erg gaaf. Iedereen had een ‘overdenking’ meegenomen. Deze varieerden van bijbelstudie tot ‘wie-ben-je-vraagstukken’. Gaaf om te beleven hoe je met een groep mensen die je nog maar kort kent al zo kunt praten over de dingen die er echt toe doen. En niet te vergeten het genieten van de enorme sterrenhemel die bij heldere lucht aanwezig was. Onwijs veel sterren! Een machtig schouwspel. Op zaterdag hebben we als groep een meeting gehad met de leraren en Alex. De lesmethode op de de Oegandeese school is er een van voorzeggen en herhalen. Methodes als visualisatie, improvisatie, terugvragen ed zijn nog niet bekend cq doorgevoerd. Met de lessen die onze groep heeft gegeven pasten we dit wel toe, want tja zo kennen wij het hoe er les gegeven wordt. We waren erg nieuwsgierig hoe de leraren het ervaren hadden hoe wij les hebben gegeven. Deze meeting was echt bijzonder!. Te horen hoe gemotiveerd deze leraren zijn om de kinderen echt goed les te geven, met het weinige wat ze hebben. Per vak hebben ze namelijk maar 1 lesboek die de leraar gebruikt om de les uit te leggen. De kinderen hebben alleen schriftjes (de meeste in ieder geval..) waar ze de vragen & antwoorden in op schrijven. Met onze inbreng hebben we de leraren kunnen motiveren en enthousiastmeren om ook te kijken naar andere vormen van lesgeven. Ze pakten dit ook echt op bleek in de meeting. Ben erg benieuwd wat / hoe dit de lessen gaat beinvloeden in de aankomende perioden! De zaterdagmiddag wordt gebruikt om een muurtekening te maken op de muur van klaslokaal 7. Het is een traditie geworden dat alle groepen die komen en wat bouwen een muurtekening maken op het gebouw dat ze neerzetten. We maken tulpen, een molen, een klomp, een speelveld, een koe en de tekst: 'Learning, Loving, Playing'. Nartuurlijk komen ook onze namen erbij en october 2011. De zondag is aangebroken, onze laatste dag in Owangai Village alweer. De kerkdienst begint vandaag eerder omdat we een afscheidfeest geven. Na de kerkdienst gaan we de meegenomen kleding uitdelen aan de kinderen. De kinderen komen in groepjes binnen en zijn blij met alles wat ze krijgen! We houden best aardig wat kleine maten over. Die laten we uiteraard achter zodat Alex ze kan geven aan kinderen uit het dorp die ze passen en nodig hebben. Ondertussen zijn de voorbereidingen voor het (afscheids)feest in volle gang. Er worden tenten opgebouwd en wordt er een muziek installatie neergezet met 2 x 600 watt boxen. De gekochte koe wordt door enkele mannen geslacht. Onder de gasten van het feest zijn ook een aantal politiek belangrijke mensen: Het hoofd van de politie en het hoofd van de district politie, de district leider (soort burgemeester) en een Regional Distrect Council (iemand die een directe lijn heeft met de president). Belangrijke mensen dus om betrokken te hebben bij het project en Owangai Village! Tussen de vele speeches door zingt het schoolkoor enkele liedjes en dragen sommige kinderen een gedicht voor. Het officiele gedeelte duurt van 12:30-16:00….. Dan is het tijd voor de 'late' lunch samen met de officials. Na de lunch is het tijd om ons uit te leven. Lekker dansen met alle kidz op de muziek. Het feest gaat tot 20:00 door en iedereen heeft het enorm naar zijn zin gehad. In de speeches gegeven door de officials zijn een aantal beloftes en toezeggingen gedaan over de betrokkenheid met de school. Dus hier kan Alex mee verder in de toekomst! ’s Avonds een moment met elkaar waarin we ons beseffen dat de tijd in Owangai Village alweer voorbij is. Het is lastig, voor de een meer dan voor de ander, om afscheid te nemen van de plek die we 8 dagen thuis mochten noemen en waar we de kinderen, leraren en bewoners steeds persoonlijker hebben leren kennen. We zijn blij met de positieve dingen die we hier hebben kunnen doen en hebben kunnen achterlaten! Morgen (maandag 24 okt) wordt het een reisdag van 8 uur naar een hotel in Pakwach vlakbij het wildlife park Murchison Falls! Op naar het volgende deel van onze reis! Op dinsdag zijn we het natuurpark Murchisons Falls in geweest. Op Safari!! ’S ochtends met de auto door het park gereden. Een speciaaal safari-busje waarbij het dak omhoog kon zodat je alles goed kon zien en zelfs op de dak van het busje kon zitten :). We hebben onze ogen uitgegekeken: kuddes aan olifanten, giraffen, buffels, antilopen, everzwijenen, etc! Ontzettende gaaf om al die beesten te zien in hun natuurlijke omgeving (het park is ca 400m2 km groot!). ’S middags met de boot een safari gedaan, nog meer nijlpaarden gezien en tig grote krokodillen! Onwijs bijzonder om ook dit zo mee te kunnen maken. De woensdag alle spulllen weer ingeladen en de reis naar Kampala kon beginnen. De reis begon met nog een laatste rit door het park om daarna met een veerboot (ponton) over te steken om zo de korste weg naar Kampala te kunnen nemen. Om 10:30 stonden we klaar alleen de veerboot lag nog aan de andere kant. African time of is er wat anders aan de hand? Helaas bleek de motor van de veerboot kapot te zijn… ff geduld hebben dus terwijl de motor gemaakt wordt. Om 12:30 konden we eindelijk oversteken. Uiteindelijk bleek dit nog maar het begin van de uitdagingen te zijn deze dag. Om 18:00 bleek de motor van onze auto oververhit te zijn…. Een bochtje benodigd om het water tbv koeling van de motor erin te krijgen was kapot. Na veel gedoe is dit onderdeel vervangen maar alsnog bleef de motor onregelmatig lopen. Dus na een aantal km stonden we weer aan de kant…. Eind van het liedje was dat Alex ons is op komen halen en dat we het busje achter hebben gelaten. Door alle problemen kwamen we pas om 23.30 uur aan op onze slaapplek. Maar gelukkig zijn we er gekomen. Dan onze laatste dag in Uganda. Na het ontbijt rijden we naar Kampala om hier souvenirs te kopen. Iedereen doet goed z'n best en afdingen is een must! Na het shoppen gaan we naar het huis van Alex, voor de lunch, en ontmoeten zijn zus en vrouw. Deo is hier ook aanwezig en heeft voor ons gekookt. Heerlijk eten als vanouds. Daarna rijden door naar een chinees restaurant waar we ons afscheid diner zullen hebben. Uiteraard zit iedereen al behoorlijk vol van het eten van Deo. Tussen de beide eetmomenten zat namelijk maar 2 uur tussen, omdat dit van te voren besproken was door Martin. Na het eten nemen we afscheid van Deo en Steven en rijden we met Alex naar het vliegveld toe. Bij de gate nemen we afscheid van Alex en Martin en maken we ons klaar voor onze vlucht die om 23.30 uur vertrekt. Op naar Nederland weer! Met een levenservaring rijker. We hebben een onvergetelijke reis gehad met elkaar . We hebben veel kunnen doen, veel kunnen beleven en veel kunnen delen! Wat een mooie mensen wonen er toch op deze wereld. 
Reactie van jmtXDGieVh 19 december 2011 Never would have thunk I would find this so indipsnesbale. Reactie van jmtXDGieVh 19 december 2011 Never would have thunk I would find this so indipsnesbale. Reactie van TyHuqPMqJJr 19 december 2011 zz8DBM lrdrbgwddeey Reactie van TyHuqPMqJJr 19 december 2011 zz8DBM lrdrbgwddeey Reactie van OYoAqcdiiFitdKzUXZX 9 november 2011 y2LBJQ uiripmdkpbiw Reactie van OYoAqcdiiFitdKzUXZX 9 november 2011 y2LBJQ uiripmdkpbiw Reactie van eDjcivAtdqAOr 9 november 2011 mXr0YG ruyqypvqixaw Reactie van eDjcivAtdqAOr 9 november 2011 mXr0YG ruyqypvqixaw Reactie van HpPJxDvP 9 november 2011 27yTFT ccowlkpoqosl Reactie van HpPJxDvP 9 november 2011 27yTFT ccowlkpoqosl Reactie van VXZVxOYffe 8 november 2011 Way to go on this essay, hleped a ton. Reactie van VXZVxOYffe 8 november 2011 Way to go on this essay, hleped a ton. Reactie van mpgBCiDOyJywWXW 8 november 2011 1VElAc gnkyzjqecoqw Reactie van mpgBCiDOyJywWXW 8 november 2011 1VElAc gnkyzjqecoqw Reactie van lawQVrHR 8 november 2011 99IYMB omdvufhphdjr Reactie van lawQVrHR 8 november 2011 99IYMB omdvufhphdjr Reactie van FHvyjwqvGY 8 november 2011 ecEQTF eswvoqyisioa Reactie van FHvyjwqvGY 8 november 2011 ecEQTF eswvoqyisioa Reactie van JRpPClNOQRgQzf 7 november 2011 What a neat article. I had no iknilng. Reactie van JRpPClNOQRgQzf 7 november 2011 What a neat article. I had no iknilng. Reactie van zmvVjZkHBMeow 7 november 2011 Geez, that's ubneliaevlbe. Kudos and such. Reactie van zmvVjZkHBMeow 7 november 2011 Geez, that's ubneliaevlbe. Kudos and such. |