Dagboek pagina
|
Berichten Over mij Abonneren Contact Project Moldavie reisverslag 2010 7 augustus 2010 Hallo Allemaal, Het is weer even wennen want ik ben weer terug in Nederland. De reis was echt geweldig en alles is goed gegaan. Onze vliegreis naar Moldavië is goed verlopen. We hadden het vliegtuig van half 11 en we kwamen rond half 5 in Moldavie aan. Ik had nog niet echt het gevoel dat ik weer in Moldavie zat. Toen we door de paspoortcontrole waren en we onze koffers hadden gepakt zagen we Natasha onze tolk die ik ken van vorig jaar en dirkwillem, een jongen die vorig jaar mee was al staan. Na de begroeting zijn we met een busje naar het kinderkamp gegaan. Het was wel weer vervelend rijden omdat het wegdek zo hobbelig en slecht is. Bij aankomst waren alle kinderen er al dus we kregen een vriendelijke begroeting en wat ook erg leuk was, er waren weer kinderen van het vorige kamp. Van sommige kregen we gelijk een knuffel die ons nog kende van vorig jaar. Ik ging gelijk met iemand uit mijn team kijken bij de wc's en douches. Dat was echt weer wennen. De eerste avond begon al erg leuk. We zongen we een paar liedjes en daarna begon de opening van het kamp met vuurwerk. S'avonds rond half 11 gingen de kinderen naar bed en hadden wij nog even de tijd. Toen zijn we nog gaan douchen. En ja we hadden 1 warme douche. Gelukkig was het zo warm dat het wel iets minder erg was om onder een koude douche te gaan staan. Wel was het weer de eerste paar dagen niet zo goed. We hadden een aantal onweersbuien maar gelukkig was de stroom niet uitgevallen. Wel was het vervelend dat het gelijk zo vies was op het kamp. Elke ochtend hadden we rond 8 uur ochtendgymnastiek. S'ochtends was er een chapel waar er toneelstukjes uit de bijbel werden gedaan. Ook hadden we met de groep een Bijbelstudie. Daarna hadden we vrije tijd en hebben we veel uno gespeeld met de kinderen. Dat was wel raar want ze wisten meteen hoe het spel werkte. Ook hebben we gevoetbald, gevolleybald en badminton gespeeld. We hadden zelf ook nog een aantal dingen meegenomen zoals stoepkrijt en puzzels. Iedereen moest erg wennen aan het eten van onze groep. We aten best veel pap en bieten en koolsoep. De eerste dagen at ik zelf ook geen pap maar daarna heb ik het toch maar gegeten. Wel kregen we ook een aantal lekkere dingen zoals een gevulde paprika met kip en rijst en elke middag en avond tomaten en komkommers. en we hadden we veel chips en cola in Chisinau (de hoofdstad van Moldavie) gekocht waar we s'avonds dan onze maag weer mee vulden. S'middags hadden we ook altijd 2 uur vrije tijd. Dat was wel even lekker even tijd voor jezelf. Dat had je ook wel nodig omdat je bijna de hele dag met de kinderen bezig was. S'avonds deden de leiders en de kinderen toneelstukjes. Soms stukjes uit de bijbel maar ook vaak stukjes die ze zelf bedacht hadden. Elk team had ook een eigen teamnaam van een bijbelboek. Wij hadden als teamnaam Johannes. Gelukkig vertaalde Natasha van Roemeens naar Engels tijdens de chapels. Wij hebben zelf nog een liedje gezongen tijdens de chapel. Dat ging over m'n opa. Frank onze reisleider speelde als opa en de rest van de groep zong het lied. Ook hebben we nog 2 opwekkingsliederen gezongen. Dat was wel leuk want een medewerker van het kinderkamp die speelde mee op z'n gitaar. Vrijdag zijn we naar de hoofdstad van Moldavie geweest. Daar hebben we in een restaurant gegeten en hebben we cadeautjes voor de kids gekocht zoals shampoo, snickers, zeepje en een tandenborstel met tandpasta. Toen we weer terug gingen naar het kamp had het flink geregend en konden we niet op het kamp komen. Dat was wel erg. Het was zo'n modderweg geworden dat we weer een heel eind terug moesten en we een andere weg moesten nemen om op het kamp te komen. We hoorden later ook dat de Nistru een rivier vlak bij het kamp was overstroomd. Daar zijn we later ook nog heen gegaan maar toen was het al weer een stuk gedaald. Helaas konden we daar niet zwemmen omdat er een gevaarlijke stroming stond. Zondag zijn we in Chisinau naar de kerk geweest. Het was daar erg warm binnen en het duurde best wel lang. Maar het was wel een bijzondere dienst want er was een bruiloft. Dat was wel gaaf. De rest van de dagen hebben we nog veel spelletjes gedaan. Ook moesten wij een keer op het podium komen en kregen we allemaal 2 ballonnen die we zo snel mogelijk moesten opblazen en daarna er op gaan zitten. Dat was echt grappig. De kinderen hadden ook dikke lol omdat het bij ons niet echt goed ging. En we hebben nog een keer meegedaan met touwtrekken. Er waren best veel groepen en we moesten tegen elke groep. Na een aantal groepen konden we bijna niet meer omdat het zo warm was. Ik had ook nog aan Natasha onze tolk gevraagd of mijn sponsorkind nog op het kamp was. Ik had al veel rondgekeken maar ik had hem nog niet herkend. Helaas had ze slecht nieuws voor mij want hij zat bij zijn moeder in Italie. Dat was echt heel jammer. Toen het kamp bijna was afgelopen hebben we de cadeautjes uitgedeeld. Alle kinderen waren op hun kamers en ze waren echt heel erg blij met de cadeautjes. De laatste dag hebben we de foto's uitgedeeld aan alle kinderen. Toen hebben we afscheid genomen van de kinderen. Dat was best moeilijk omdat we zo gehecht waren aan de kinderen. De kinderen vertrokken de volgende ochtend al heel vroeg. We waren allemaal vroeg opgestaan om de kids uit te zwaaien. Rond half 11 gingen wij ook weg. Toen hebben we ook afscheid genomen van alle kampmedewerkers en het zusje van Natasha. Zij was ook een aantal dagen op het kamp. We zijn nog naar Chisinau geweest om spullen te kopen voor de kinderen in het zuiden. We hadden zo ongeveer weer dezelfde cadeautjes als in het kamp. Daarna zijn we vertrokken richting het zuiden naar het plaatsje Chrihana Veche. Het was 3 uur reizen vanaf Chisinau en we hadden al een uur in de auto gezeten vanaf het kamp. Het was echt heel heet in de auto en het waren weer vreselijk slechte wegen. Gelukkig hadden we onderweg nog even een korte pauze.Toen hebben we langs de kant van de weg pruimen gekocht. Je ziet namelijk overal in Moldavie mensen die langs de weg fruit of iets anders verkopen. Daarna was het nog een uurtje rijden. We moesten ook een eind omrijden omdat de hoofdweg was overstroomd. Toen we aankwamen stonden we voor een boarding school. Een soort weeshuis. We kregen onze kamer aangewezen en toen we binnenkwamen stonk het en waren de bedden niet fijn want je voelde de vering van het matras in je rug. S'middags zijn we nog naar het buurthuis gegaan. Beneden kon je met de kinderen knutselen en boven was er een gymzaal. Daar hebben we een tijdje met de kinderen gespeeld en daarna hebben gegeten en zijn we weer weg gegaan. We zijn daar nog een aantal keer geweest en we hebben gesport en geknutseld met de kinderen. Naast het buurthuis stond ook nog een kerkje. Daar was net als op het kamp een chapel waar we met de kinderen roemeense liedjes zongen en er waren soms toneelstukjes. We mochten ook een keer samen met de Moldavische leiders een toneelstukje uit de bijbel spelen. We kregen ook speciale kleding voor het toneelstukje. Dat was echt heel leuk om te doen. We hadden ook nog een paar keer vrije tijd. We zijn een keer naar een voetbalwedstrijd geweest. De kinderen uit het buurthuis gingen ook mee. We kregen allemaal blauwe petjes en we werden op de foto gezet. Daarna kregen we door dat we op een Moldavische sportsite kwamen. Ook zijn we nog een keer naar de stad Cahul geweest waar we wat hebben gegeten en daarna gingen we naar een zwembad. Dat was wel een grote verassing omdat het erg warm was en dat was een heerlijk moment voor verkoeling. De laatste dag zijn we nog naar het buurthuis gegaan waar we weer cadeautjes en foto's van onze groep hebben gegeven. De kinderen waren er weer erg blij mee en aan het einde kregen we allemaal een dikke knuffel. Ook de leiders bedankten ons voor de foto en wat we daar gedaan hadden. Die avond zijn we nog naar de overstroomde rivier geweest met een mooie zonsondergang. en toen was de laatste nacht aan gebroken. De volgende ochtend zijn we vroeg vertrokken en kwamen we rond 11 uur in Chisinau aan. Daar zijn we nog naar een museum geweest, hebben we ergens gegeten en voor de rest de stad nog bezichtigd. Daarna zijn we naar het vliegveld gegaan. Voor Natasha hadden we speciaal een kaart geschreven als bedankje. Daarna hebben we afscheid van haar genomen en zijn we in het vliegtuig gestapt. Het was opnieuw een geweldige ervaring die ik nooit meer zal vergeten. groeten hannah Reactie van Maartje en Wim 21 augustus 2010 Hannah, we vinden het geweldig wat je daar in Moldavie hebt gedaan. We begrijpen best, dat het een hele opoffering is, alleen al vanwege het eten, het sanitair en de geringe privacy. Je laat zien, dat je veel om die arme kinderen geeft, zowel figuurlijk Reactie van willem klos 9 augustus 2010 Hoi Hannah Fijn dat deze keer alles goed ging en je geen toeristisch uitstapje naar een ziekenhuis had. Fantastisch dat jullie op deze wijze de kinderen een stukje liefde en aandacht konden schenken. Reactie van willem klos 9 augustus 2010 Hoi Hannah Fijn dat deze keer alles goed ging en je geen toeristisch uitstapje naar een ziekenhuis had. Fantastisch dat jullie op deze wijze de kinderen een stukje liefde en aandacht konden schenken. Reactie van freek 8 augustus 2010 Tjonge, wat een reis. In het land zelf ook nog lastig, het weer kan je hele reis blijkbaar omgooien! Geweldig dat je de tijd nam om met die kinderen op te trekken, en erg leuk om je veslag te lezen - geeft heel levendig weer hoe het er is. |