Dagboek pagina
|
Berichten Over mij Abonneren Contact Project
Volgende
66
65
64
63
62
61
60
59
58
57
56
55
54
53
52
51
50
49
48
47
46
45
44
43
42
41
40
39
38
37
36
35
34
33
32
31
30
29
28
27
26
25
24
23
22
21
20
19
18
17
16
15
14
13
12
11
10
9
8
7
6
5
4
3
2
1
Vorige
Nieuws (10 december 2004) 12 2006 Hallo lieve mensen. Inmiddels is het hier echt koud geworden en moet je niet al te lang buiten lopen. Een rondje om is dan wel weer heel erg lekker. Zo ook deze week zijn we met groep 10/ 11 op stap geweest. Heerlijk een blokje om. Dit hoeft niet al te letterlijk genomen te worden, richting de Donau en weer terug. We zijn een uurtje weggeweest! En dat met een zuster met wie we nog nooit eerder een blokje om geweest zijn, super. Langzaam maar zeker wordt het echt wat. Elke dag is een hele kleine vooruitgang naar de toekomst en verbetering! Wat betreft de jongens en hun kleding, de jassen die ze hebben blijven behelpen. Vandaar dat we ook een klein rondje gemaakt hebben. Want er waren echt jongens die het koud hadden. Daarnaast blijft het nog steeds een maffe gewoonte dat de jongens gaan staan plassen waar ze ook zijn! Tijdens de wandeling is het dan ook geen uitzondering dat we even wachten moeten omdat er een te plassen staat! Deze week ben ik weer gaan sur5ellen door Boedapest! Met de auto natuurlijk. We zouden opzoek naar de ambassade voor het visum voor Oekra?ne! Zoals altijd weer een hele belevenis. Gelukkig vonden we het eigenlijk wel heel redelijk snel, met de hulp van de geweldige kaartlezeres!!! (Lea bedankt!) We konden zelfs gratis parkeren! We waren nog wat vroeg en mochten samen met nog een man of acht negen wachten op de stoep voor het gebouw van de ambassade. Heel maf allemaal. Geen idee wat je gaat zien of wat je verwachten kan. Voor het gebouw stond ook zo?n gewapend mannetje de boel in de gaten te houden. Klokslag negen uur mochten we naar binnen. Netjes achterelkaar liepen we het hek in op naar het gebouwtje, een mooie deur door en dan de trap naar benenden waar de verschillende loketten zich bevonden. We hadden mazzel, van al die mensen waren er geen andere voor een visum en dus waren we meteen aan de beurt. Het verliep allemaal heel snel! (zeer waarschijnlijk mede door de uitnodiging die we gehad hadden van de Oekra?ne, die hier per fax in Dunaalmas aangekomen was) Dan denk je even gewoon te mogen pinnen of handje contantje? nou nee. De route stond op een papiertje, je kreeg je papieren terug en een cheque (een gekopieerd papiertje met een bedragje) die je moest verzilveren bij een bank een aantal straten verder. Dus ons avontuur ging verder, op naar de bank. Ik denk een kleine tien minuten lopen? bij de bank moest je een nummertje trekken, maar wel moest je van te voren aangeven wat voor een soort transactie je doen ging. Verliep allemaal heel snel. Betaald en wel ging de tocht terug naar de ambassade waar ze opschrijven dat je betaald hebt, de papieren inleveren en een kleine maf papiertje met de datum en tijd wanneer je terug komen mag. Dus we mogen nog een keer terug. Komende dinsdag! Wel een hele leuke belevenis hoor! Afgelopen dagen hebben we met het kleine Nederlandse team van vier ons lekkere eten laten staan, en ons gericht op het bidden voor het tehuis (zusters en bestuur) en voor de jongens. Twas echt heel mooi om elke ochtend met elkaar te beginnen met gebed en te lezen uit de bijbel. We hebben het boek Jacobus besproken en doorgelezen uit verschillende vertalingen. Het viel me eigenlijk reuze mee om het eten te laten staan en te leven op water en brood. Ondanks alle lekkere pepernoten en chocolade letters die we nog uit NL gekregen hadden. Mooie dagen om op terug te kijken! Ook gebeuren er nog steeds dingen waar je niet echt met je gevoel bij kan. Ik weet niet zo goed wat ik soms met verschillende gevoelens en gedachten moet. Het leven en de omstandigheden zijn hier ook heel anders, en soms kan het ook niet anders, doordat de juiste middelen ontbreken. Er is toch iets wat ik met jullie delen wil, al is het heel moeilijk en kan ik er niet echt over oordelen. Dit volgende voorval heb ik meegemaakt afgelopen week: Lees het maar en doe ermee wat je wilt. Ik heb er geen woorden voor Gister had ik je meegenomen En wilde je niet meer terug naar huis Je rende naar buiten Als een muis in een val, rende je heen en weer Je riep naar me ?ik wil nog niet, ik wil nog niet dood.? Vandaag kwam ik bij jou op de groep Wilde mijn ogen niet geloven Daar lag jij hulpeloos Je benen en armen vastgebonden Een kussen in je mond Zodat je niet meer gillen kon 3 zusters bovenop je Angst? Verdriet? Is het je teveel? Je kreeg al gauw een kalmerend middel Maar de angst verdween niet meteen uit je ogen Ik zal voor je bidden Dat is het enige wat ik kan 10.12.04 Het weekend is alweer aangebroken, en ga er lekker van genieten. Zaterdags hebben we een beetje rondgereden opzoek naar iets. We wisten niet zo goed wat, maar dat het gezellig was? ja. Ook hebben we nog even de markt bezocht in Tata. Het was wel errug koud dus heel lang zijn we niet gebleven? en we waren niet de enige die het koud hadden. Geweldig, mensen in skipakken met dikke laarzen eronder! (zij zullen het niet koud gehad hebben) ?s middags zijn we naar de vrouwendag geweest. Natuurlijk alleen met de dames. Een gezellige boel. We hebben gezongen en gehoord over Ruth. Verder hebben we een begin gemaakt aan 200 tasjes vullen voor de ouderen in de bejaardentehuizen die we komende zaterdag gaan bezoeken, en voor gaan zingen! (ben benieuwd) Vandaag alweer zondag! Een volle dag. Vanmorgen zijn we naar de kerk geweest, daarna zijn we doorgereden naar een andere pizzaboer als anders. Hier hebben we ons say goodbye diner gehad. (Ewalt en Corine gaan komende donderdag terug naar NL) Daarna doorgereden naar een treinstation waar we gezellige foto?s gemaakt hebben. op de rails en wat foto?s bovenop de locomotief. (we werden niet eens weggestuurd ;)) zwaaiend met ons zakdoekje? helemaal top! Daarna doorgereden naar het winkelcentrum wat we gisteren niet hadden kunnen vinden, nu wel! En toen was het alweer tijd om door te reizen naar ?teen night?. Waar we met de hele groep kerstsongs gezongen hebben, dit keer in zowel Engels als Hongaars. Een gezellige boel. Ook hebben we natuurlijk een spelletje gedaan met een koord en een ring? lachwekkend. En als uitsmijter van de avond (dit raden jullie NOOIT!!!) hebben we kerstkoekjes versierd!!! Met verschillende kleuren glazuur en korreltjes. Moet zeggen dat het een hele lange tijd geleden is dat ik dat gedaan heb. Nu ga ik zo naar beneden om mijn belevenissen met jullie te delen? Een hele goede week gewenst! Floranne Ps als je wilt reageren op het verhaaltje of gewoon, kan dat altijd. Mijn adres is: floordoris@yahoo.com of floranneopreis@yahoo.com |