Login
Naam*
Wachtwoord*

Nieuws
De scholen zijn weer begonnen! 30-01-2012
In Oeganda gaan de meeste scholen vandaag weer officieel van start na de... Lees verder »
“All the community members wil 24-01-2012
In maart 2011 bracht Livingstone nog een werkbezoek om te beslissen of h... Lees verder »
Van speelplaats tot wildebeast 19-01-2012
“Ontmoet mannen uit Afrika, interview projectleiders van een ontwi... Lees verder »
Meer nieuws


Twitter Facebook Youtube Flickr

Dagboeken
Joëlle (Dodoma) 04-02-2012
Het is 12:00 uur! We hebben het gehaald. De eerste 24 uur waren stukken ... Lees verder »
Karlijn (Dodoma) 04-02-2012
Yes! Het is gelukt! 48 uur zonder eten.. Vanochtend om 08:00 moest ik n... Lees verder »
Joëlle (Dodoma) 03-02-2012
Bijna zitten we op de 24 uur! Het verbaasd me hoe snel dat is gegaan. ... Lees verder »
Laatste 4 weken Dagboeken zoeken

Partners/ Sponsors
World Vision
Zip-your-lip!

Dagboek pagina

Berichten Over mij Abonneren Contact Project




Even wennen... dat kneuterige Nederland! 5 augustus 2009

Daar ben ik weer! Terug in de consumptiemaatschappij! Ik merk dat ik hier de laatste dagen meer mijn best moest doen om mij weer aan te passen aan de levensstijl van Nederland, dan ik moest toen ik Argentinië voor Nederland inruilde. Terwijl ik nog met mijn hoofd in Argentinië zat, toen ik naar de Nederlanders om mij heen staarde, merkte ik dat de Nederlanders zoals vanouds aan het rennen, het vliegen en presteren waren alsof hun leven ervan afhing. Ja je moet IETS met passie doen als je in een land leeft waar het eigenlijk nergens meer om gaat en het leven is verworden tot een spel! Ik zal mij nader toelichten. Daar waar in Nederland ‘voor de grap’ of door een intens gevoel van saaiheid sommige mensen gaan bellen voor een valse bommelding, gaat het in Argentinië écht om leven of dood. Daar waar in Nederland ‘Holland in last’ is als er wat troep op straat ligt, kunnen we in Argentinië spreken over hele (sloppen) wijken die eruit zien als vuilnisbelt. Daar waar je in Nederland de twitterende BN’er op de voet kunt volgen, ben je in Argentinië al blij als je überhaupt ‘iets’ kunt volgen, omdat je toevallig een TV of computer hebt. Daar waar men in Nederland een onderzoekscommissie insteld voor elk klein ongemakje, horen ongemakjes in Argentinië bij het leven. Mijn punt is duidelijk, denk ik. Wat een kneuterig en tuttig landje is Nederland toch!

En dat is nog niet alles! (Voel je vooral niet persoonlijk aangevallen, Nederland heeft ook goede dingen! Ja ik moet dit zeggen, omdat sommige Nederlanders nogal trots op dit land blijken te zijn...) Daar waar de gemiddelde Argentijn gastvrij is, geen kaas heeft gegeten van plannen, zijn afspraken niet altijd nakomt, zeer open is, échte passie heeft, puur is, zijn hart opent naar anderen, zeer sociaal is... is de gemiddelde Nederlanders gestuctureerd, georganiseerd, arrogant, gesloten, gevoelloos en bot. .. En ik ben zelf geen háár anders! Maar mijn punt is dat ik eigenlijk gewoon verliefd geworden ben op Argentinië en haar bewoners. Ookal moest ik soms mijn Nederlandse neigingen opzij leggen wanneer bijvoorbeeld de langverwachte komst van het dak voor de zoveelste keer was uitgesteld.

Door mijn ervaringen in Argentinië kreeg ik een heel raar gevoel over me tijdens mijn eerste werkdagen. Het leek allemaal zo zinloos wat ik deed. Ja, OK ik help mensen met mijn werk, maar de jonge boeren in Nederland zijn lang niet zo behoeftig als kindjes in de sloppenwijken van Argentinië! Ik dacht: in diezelfde werkuren had ik het leven van enkele kinderen kunnen verzachten en nu ben ik met zoiets onbenulligs bezig als het opstellen van een agenda voor de volgende vergadering... lekker belangrijk!!

Maar dit is niet het enige wat ik mee naar huis heb genomen na mijn ervaringen in Argentinië... Ik heb ook veel geleerd van de familie Barra (vader Jorge, moeder Elvira en dochter Belen) waar ik verbleef en dan vooral voor mijn geloof. Ik heb nog nooit mensen ontmoet die zo’n groot geloof hebben, zo puur zijn, zo dicht bij hun hart leven, zo’n groot voorbeeld zijn voor anderen, zo vergevingsgezind zijn en zoveel kracht putten uit hun geloof! Zij laten, in hoogst eigen persoon, zien hoe mooi het leven kan zijn, hoe mooi God is en hoe mooi mensen kunnen zijn! Ja, ik mis ze, maar gelukkig zijn ze deze winter in Nederland. De verhalen en ervaringen waarop bovenstaande beweringen gebaseerd zijn, zou ik jullie kunnen vertellen, maar daar zal ik zeker vijf pagina’s voor nodig hebben, dus ik zal jullie er nu niet mee lastig vallen...

Ik wil jullie verder hartelijk bedanken voor het volgen van mijn weblog en voor de fijne en lieve reacties.

Hasta luego, Sandro

Naam*
Reactie*

Reactie van Hielke 5 augustus 2009
Geweldig onder woorden gebracht. Na de tweede keer gelezen te hebben was ik het er nog meer mee eens. Vooral het stukje over dat verliefd worden ;) Was mooie tijd, spreek je snel weer, Salu2, Hielke
Reactie van corry zantema 5 augustus 2009
Beste Sander, Bedankt voor al je indrukwekkende verhalen. Zo te lezen ga je vast nog wel een keer naar Argentinië.....! Hartelijke groeten van Wisse en Corry
Reactie van Teuntje 5 augustus 2009
Hey Sander, Dat verhaal in minimaal 5 pagina's hoop ik binnenkort nog een keer van je te horen hoor! Ik ben blij dat je het zo naar je zin hebt gehad en ik denk niet dat het voor je ervaring zoals je die beschrijft veel uit had gemaakt als je naar Ind
Reactie van Teuntje 5 augustus 2009
Hey Sander, Dat verhaal in minimaal 5 pagina's hoop ik binnenkort nog een keer van je te horen hoor! Ik ben blij dat je het zo naar je zin hebt gehad en ik denk niet dat het voor je ervaring zoals je die beschrijft veel uit had gemaakt als je naar Ind
Reactie van matthias boerhoop 5 augustus 2009
he sander wat een diepe verlangens gevoelens komen er los als je uit je eigen maatscahppij wordt geslingerd en is echt van het leven gaat genieten en ondekt waar het allemaal echt om draait. gaaf dat je hart geraakt is hoop dat je er zeker wat mee gaat do