Dagboek pagina
|
Berichten Over mij Abonneren Contact Project laatste bericht 14 augustus 2010 Hallo allemaal, Ik heb begrepen dat veel mensen geen mailtje hebben gekregen nadat ik vorige week mijn dagboek heb bijgewerkt. Het is misschien wel handig om eerst mijn vorige bericht te lezen en dan pas dit verhaal te lezen. Vervolg… Eerste week: begonnen met het slopen van het schuurtje + dak van het wc-gebouw eraf trekken. Het wc-gebouw is een stenen gebouwtje met een jongens en een meidenkant. Als je een kant binnenkomt lopen, heb je 4 gaten naast elkaar, steeds gescheiden door een muurtje. Het was dus altijd super gezellig plassen. Speciaal voor ons hebben ze bij de kerk een douche gebouwd: een vierkant hokje bedekt met vuilniszakken. De bovenkant was open en daar stond een regenton op, die kon je vullen met een tuinslang. Het vervelende was dat het water naar koeienstront stonk. Ik bedacht me dus wel 3x voordat ik daar onderging staan. Dit was niet iedereen met me eens: andere vonden het een heerlijk douche. Ik was meer van het openlucht-douchen: flessen vullen bij de put, bikini aan en douchen maar! We hadden voor de school een trappetje, dus als iemand anders daar bovenop ging staan met de flessen, was het net een echte douche. Er waren ook altijd wel kinderen in Varatic te vinden. Als wij dan aan het werk waren bij de kerk, zaten zij op het stoepje voor de kerk te wachten. Te wachten tot wij pauze hielden of klaar waren met werken. De kinderen hebben vakantie en doen echt de hele dag niks! Thuis hebben ze ook zeer weinig. Veel ouders werken in het buitenland en laten hun kinderen achter bij opa en oma. Bovendien is alcoholverslaving ook een groot probleem. Zelfs op klaarlichte dag kom je al dronken mensen tegen. Ze kijken er ook niet meer van op: valt er een dronken vrouw voor de deur van de winkel stappen ze er gewoon rustig overheen. Eerste weekend: in de weekenden hebben we niet gewerkt. De eerste zaterdag zijn we naar Chisinau geweest. We gingen met de gewone lijnbus, die eens in de 2 uur rijdt. De bushalte bestaat uit 2 stenen muren met 2 banken en verder ook geen bustijden ofzo. Dus voor mij is het 1 groot raadsel om te weten te komen hoe laat de bus gaat. De busrit duurde een klein uur, kostte nog geen 1 euro en het begrip ‘vol’ kennen ze niet (wat volgens mij wel genoeg zegt). In Chisinau hebben we eerst met ze alle pizza gegeten en daarna hebben we ons opgesplitst in 2 groepen. Ik heb met mijn groep de stad verkent. In een park kwamen we langs een kraam waar allemaal jurken uit de 18e eeuw hingen. Je kon dit aantrekken en dan een fotosessie doen. Iedereen van ons team die er toen was, heeft zich verkleed. Ook de jongens: daar waren pakken voor :d. De mevrouw die de foto’s heeft gemaakt heeft ze op een kaartje gezet van een fototoestel maar bij thuiskomst waren ze niet meer te vinden… Gelukkig hebben we nog wel een paar foto’s gemaakt met onze eigen camera’s (wat niet mocht) en hebben we een hartstikke leuke middag gehad. Zondagmorgen zijn we naar de kerk geweest, in het oude kerkgebouw. Er waren ongeveer 10 kerkleden en het was echt gaaf. Er waren zelfs liederen die wij in het Nederlands ook kennen, zoals ‘hoe groot zijt gij’. Tweede week: Heel veel emmers beton gemaakt voor het dak + verder gewerkt bij het wc gebouw + puinruimen van het schuurtje + stenen omhoog gebracht en gemetseld. Ook hebben we een keer geknutseld met de kinderen: maskers gemaakt. Iedereen was enthousiast en heeft actief zitten kleuren. Op vrijdag was er een begrafenis in het dorp. Het hele dorp liep met de stoet mee en hielden kruizen vast, er werden snoepjes uitgedeeld aan de kinderen en de grafkist was gewoon open! Ik vond het best eng omdat ze allemaal klaagliederen zongen en ook kwade geesten aan het verjagen wagen. Laatste dagen: Op zaterdag hadden ze een bbq voor ons georganiseerd op een openplek in het bos. Eerst moesten we hout in het bos gaan zoeken en vervolgens hebben we een groot vuur gemaakt. Het eten was kip, kip en nog eens kip. Gelukkig was er ook brood, komkommer en tomaat. In het bos hebben we een erg gezellige en ontspannen dag gehad. Het leuke was dat er ook veel mensen van de kerk waren. Op zondag zijn we weer naar Chisinau geweest (is hier doodnormaal om op zondag te doen). Alleen was het zo warm (’s middags om half 6 was het nog 36 graden) dat we de markt al snel voor de Mac hebben gereld waar airco was. Maandag, de dag voordat we vertrokken, hebben we nog gewoon gewerkt. Dinsdag hebben we lekker uitgeslapen, opgeruimd en een uitgebreid dankwoord van de pastor gekregen. ’s Middags vertrokken we naar het vliegveld en na een reis met veel turbulentie en gedoe met boarding pass (in Chisinau kregen we er maar eentje dus moesten we in Wenen nog met ze zeventienen binnen het uur nog 1 regelen) zijn we weer veilig in Nederland geland. Deze twee weken waren weer een prachtige, onvergetelijke ervaring. Toen ik weer thuis was, heb ik genoten van mijn eigen bed en de douche, maar miste ik de groep, de gezelligheid en de kinderen enorm. Marije 
Reactie van Larissa 21 augustus 2010 Helemaal met je eens Ik heb btw de eerste avond midden in de nacht nog onder de douche gestaan, denk nog elke dag aand de reis en mis jullie enorm... Reactie van andré 17 augustus 2010 Gelukkig was je vader er toen weer! (grapje hóór) Reactie van andré 17 augustus 2010 Gelukkig was je vader er toen weer! (grapje hóór) Reactie van Erna de Roest 17 augustus 2010 Zo Marije, als je vader ooit nog eens jullie schuurtje wil slopen, weet hij jou vast wel re vinden. En plattelandsdeerne, jij haalt toch niet je neus op voor koeiestront?! Nou ja nog maar eens kamperen op een boerencamping, kan geen kwaad. Enerverende w Reactie van Erna de Roest 17 augustus 2010 Enerverende weken heb je meegemaakt, weer een ervaring rijker Marije. Fijn he om met kinderen te werken en opbouwend werk te mogen doen. Nog fijne vakantiedagen en tot ziens. Lieve groeten van ons allemaal. Reactie van Sabine Smoor 16 augustus 2010 Hoi Marije, wat heb je weer een hoop meegemaakt en wat een andere wereld zeg! Goed gedaan hoor. Geniet nog even van je vrijetijd. Tot ziens, groetjes Sabine Reactie van marlies schuurman 16 augustus 2010 het douche verhaal is een giller, helemaal te gek!! Petje af voor jullie inzet bij het bouwen en jullie betrokkenheid bij de kinderen. groetjes, Marlies Marlies |