Dagboek pagina
|
Berichten Over mij Abonneren Contact Project De reis deel 1 1 september 2009 Hallo allemaal, Het is al weer een maandje geleden dat ik terug ben gekomen uit Moldavië. Het was een geweldige reis. We hebben hard gewerkt, maar ook een paar uitstapjes gedaan. Hieronder zal ik vertellen wat we zoal gedaan hebben. vrijdag 17 juli Vandaag begint het. Om 5.15 uur vertrek ik samen met Anna richting Schiphol. We hebben er veel zin in. Maar we zijn erg bezorgd over de kilo's die we mee hebben. Onze eigen koffers, ook vol met knutselspullen zitten net onder de grens. Maar we hebben ook nog een boodschappentas vol. Gelukkig kon iemand anders de spullen nog makkelijk meenemen. De reis verloopt prima. We vlogen via Budapest naar Iasi, vlak bij de grens in Roemenië. Van daar gaan we met een bus naar Bulaiesti, waar we twee weken zullen zijn. We komen aan bij een schooltje. Daar liggen al allemaal matrassen klaar, helemaal opgemaakt. Wat een luxe. Alleen de wc is wat minder. Een gat in de grond, met een heleboel vliegen en stank eromheen. Het is laat en we zijn moe van de reis. Ik viel als een blok in slaap. zaterdag 18 juli 's morgens liepen we naar de kerk. Daar stond het ontbijt al klaar. Na het ontbijt moesten de tolken en groepsleiders de planning regelen. Wij hadden even tijd voor onszelf. Na de bespreking kregen we te horen dat we gingen zwemmen in een rivier dichtbij. Daar konden we makkelijk lopend heen. Na ruim 2 uur zagen we nog steeds geen water. Op een gegeven moment liepen we door bosjes heen en opeens zagen we de rivier....maar wel 200 meter onder ons en het was er erg stijl. We hebben een stuk naar beneden proberen te lopen, maar hebben de rivier nooit bereikt. Wat een relaxt middagje zwemmen zou worden, werd een survivaltocht. We een hele goede teambuilding. 's avonds zongen we met elkaar nog wat liederen en praatten we over het geloof. zondag 19 juli Na het ontbijt zetten we buiten stoelen en banken klaar voor de kerkdienst. Er werd gezongen, gebeden en er was een toespraak. Wij als groep stelden ons voor en zongen ook een aantal liederen. Ik vond het een bijzondere dienst. Je komt uit 2 heel verschillende culturen en toch heb je samen een hele mooie dienst. 's middags heb ik samen met een aantal anderen het kinderwerk voorbereid. Morgen komen om 4 uur de eerste kinderen. Iedereen zat vol leuke ideeën. Verder hebben we buiten spelletjes gespeeld en lekker gekletst. We zijn dit weekend al een heel hecht team geworden. maandag 20 juli Vandaag is de eerste werkdag. 's morgens doen we bouwwerk bij de kerk en 's middags een programma voor de kinderen uit het dorp. We krijgen niet echt veel duidelijkheid over het bouwwerk. We weten wel dat we een overkapping gaan maken en een keuken renoveren. Maar de bouwmethoden in Moldavië zijn toch wel iets anders dan in Nederland. We voeren de opdrachten maar uit, zoals ze dat van ons vragen. Er moesten veel stenen gesjouwd worden en een geul gegraven voor een waterleiding. We merken al snel dat je met een groep veel werk kan verzetten. 's middags hebben we ruim 20 kids. We deden kringspelletjes, een dramastukje, we zongen liedjes en knutselden een mandje van vouwblaadjes. Het was één groot feest deze eerste dag. dinsdag 21 juli Er moest 's morgens weer veel gegraven worden, ook een diep gat voor de afvoer en een geul voor de fundering van de overkapping. Op sommige plaatsen moest beton weggehakt worden en een paar bomen werden omgezaagd. Het is erg zwaar werk, ook omdat het superwarm is. Toen we om half 3 terugkwamen bij de school, waar we het kinderwerk doen, stonden er al meer dan 20 kids te wachten. Terwijl we pas om 4 uur beginnen. Uiteindelijk hadden we ruim 60 kinderen. Het programma zag er hetzelfde uit als gisteren: kringspelletjes, drinken met een snoepje, dramastukje, zingen en knutselen. Het was voor ons wel wat chaotischer, we hadden niet echt gerekend op zoveel kinderen. Maar de kinderen merkten daar gelukkig niets van. We vragen ons nu al af hoeveel kinderen er de laatste dag wel niet zullen komen. woensdag 22 juli Het duurt steeds langer voordat iedereen een beetje wakker is 's morgens. Om half 10 gaan we weer aan het werk. Het graafwerk is helemaal af gekomen. Er is begonnen met de fundering voor de overkapping. Binnen in de kerk is begonnen de verf van de muren te krabben. Een vreselijke rotklus. Centimeter voor centimeter moet de verf gekrabd worden. Je krijgt lamme armen en komt helemaal onder het stof te zitten. 's middags deden we estafettes met de kinderen en gingen we kleurplaten kleuren. 's avond hadden we weer heerlijk eten. Tot nu toe was het eten echt super. Van te voren had ik verwacht allemaal rare dingen voorgeschoteld te krijgen, maar dat valt tot nu toe erg mee. Het eten is heerlijk. Na het eten was er nog een kleine kerkdienst. Omdat wij te gast waren, werd van ons een programma verwacht.. Toen we terugkwamen van de dienst, we eten altijd bij de kerk, was er ingebroken in de school. Er was gerommeld in tassen en er lagen portemonnees open op bedden terwijl er geen geld mee was genomen. Wel waren er 4 telefoons weg. We baden voor onze veiligheid en gingen daarna slapen. donderdag 23 juli Wat een rotnacht. Slecht geslapen, hoofdpijn en groeipijn. Leuker nieuws, er zijn 3 telefoons teruggevonden. Ze lagen buiten in de vensterbank met een hoop snoepjes die blijkbaar ook meegenomen waren. 's morgens heb ik een beetje rustig aan gedaan: verf gekrabd en brokjes beton opgeruimd. Ik was doodmoe. 's middag maar even geslapen, daar knapte ik wel van op. Om 4 uur weer geholpen met kinderwerk. We hadden dit keer geen dramastukje en kregen direct allemaal vragen wanneer we nou een dramastukje zouden doen. We beloofden maar dat we morgen een extra groot dramastuk zouden doen. Voor het kinderwerk was ook het laatste mobieltje terug. Er waren 2 jonge kinderen binnen geweest. Ze hebben flink op hun kop gekregen en er werden ook klappen uitgedeeld. Ze hebben binnen gespeeld met het speelgoed wat we allemaal hadden en het ging ze niet om de waardevolle spullen. 's avond maar weer eens heerlijk gedoucht. Buiten was een grote ton met water die door de zon warm wordt. Ik ben weer eventjes stofvrij. vrijdag 24 juli 's morgens mocht ik wat langer in bed blijven liggen. Het was mijn beurt, samen met Hanneke, om bij de school te 'waken'. Het blijkt toch wel erg makkelijk te zijn om in te breken, en daarom blijven er steeds 2 mensen bij de school. Ik heb wat kleren gewassen en mijn dagboek bijgewerkt. Om 10 uur werden we afgelost. Bij de kerk wat ontbeten en nog even gewerkt. Om 12 uur liep ik samen met Anna naar het grotere kruispunt in het dorp. Daar wachtten we op Corinne. Zij werkt al jaren in Moldavië en wij zijn 2 jaar geleden 2 weken bij haar geweest. Ook zien we Corinne af en toe als ze even in Nederland is. We hebben heel veel bij gekletst. We hoorden allemaal verhalen over mensen die we 2 jaar geleden hadden bezocht. Ik ben weer helemaal op de hoogte. Rond 3 uur ging Corinne weer terug. We gaven een aantal spullen mee voor het werk wat ze doet en niet te vergeten vlokken voor haarzelf. 's middags weer kinderwerk. We deden een dramastukje over dat God ons gebroken hart weer heel maakt. Daarna ging Edic een gesprek aan met de kinderen. De kinderen luisterden aandachtig. Edic deed het heel leuk, we hoorden ook dat hij een tijdje leraar is geweest. Edic is trouwens iemand van de kerk uit Bulaiesti. Hij leidde het bouwwerk en de uitstapjes van ons. 's avonds een avondwandeling gemaakt door het dorp en daarna gezellig met het team voor de school een ijsje gegeten. 
Reactie van René van der Wenden 1 september 2009 Mooi werk geleverd Rebekka, mag je trots op zijn! Reactie van René van der Wenden 1 september 2009 Mooi werk geleverd Rebekka, mag je trots op zijn! Reactie van Quirina 1 september 2009 meiden jullie hebben hard gewerkt en de kinderen in het dorp vermaakt en daar mogen jullie trots zijn. Reactie van Quirina 1 september 2009 meiden jullie hebben hard gewerkt en de kinderen in het dorp vermaakt en daar mogen jullie trots zijn. |